Γιατί ο μπασίστας είναι το πιο «σημαντικό μέλος» του συγκροτήματος παρόλο που φαίνεται σαν να βαριέται;

Ο μπασίστας ενός συγκροτήματος συνήθως δεν έχει την προσοχή του κοινού που του αρμόζει.
Δεν κάνει πολύ συχνά σόλο, έχει τους λιγότερους φανς και ίσως και ίσως είναι ο λιγότερο δημοφιλής στις γκρούπις, καθώς έρευνες έχουν δείξει ότι ο κιθαρίστες είναι οι πιο ελκυστικοί προς το άλλο φύλο. Παρ’ όλα αυτά, η αξία τους αναγνωρίστηκε, καθώς καναδική έρευνα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο μπασίστας είναι το σημαντικότερο μέλος μιας μπάντας.
Αυτό συμβαίνει γιατί ο ανθρώπινος εγκέφαλος καταλαβαίνει και επεξεργάζεται πιο εύκολα το ρυθμό
ενός τραγουδιού, όταν παίζεται σε χαμηλότερο τόνο, όπως αυτόν του μπάσου. Έτσι, το κοινό είναι πιο πιθανό να ξεσηκωθεί, να χορέψει, να κουνήσει το κεφάλι ή έστω να χτυπήσει ρυθμικά το πόδι του στο έδαφος με το ρυθμό του μπάσου, παρά με τις υψηλές συχνότητες της κιθάρας και των ντραμς.
Ουσιαστικά, το μπάσο είναι η βάση ενός τραγουδιού. Του δίνει βάθος και βαρύτητα, ακόμα και αν οι περισσότεροι δεν το αντιλαμβάνονται.
«Tο μέρος του μπάσου είναι, στην πραγματικότητα, το θεμέλιο που ακουμπάει η μελωδία και χωρίς αυτό δεν θα μπορούσε να υπάρξει καμία μελωδία» είχε πει ο συγγραφέας Robert Challoner στο βιβλίο του «Ιστορία της Επιστήμης και Τέχνης της Μουσικής».
Οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Χάμιλτον στον Καναδά, κατέληξαν σε αυτό το συμπέρασμα μετά από μελέτη της αντίδρασης του εγκεφάλου σε διάφορες συχνότητες και νότες. Διαπιστώθηκε ότι ανταποκρίνεται περισσότερο σε χαμηλές συχνότητες και μπορεί να καταλάβει πιο εύκολα πιθανά λάθη.
Άλλη αμερικανική έρευνα του Πανεπιστημίου Northwestern, έδειξε ότι τα τραγούδια με έντονο μπάσο μας κάνουν να νιώθουμε δυνατοί, γεμάτοι ενέργεια και αυτοπεποίθηση.
«Επιλέξαμε να δούμε τις αντιδράσεις των ανθρώπων στα διάφορα επίπεδα της συχνότητας του μπάσου, καθώς τόσο η φωνή όσο και ο ήχος του μπάσου έχει συνδεθεί με κυριαρχικά αισθήματα. Πολλοί χρησιμοποιούν σε ομιλίες τους τον ήχο του μπάσο για να δείξουν ότι μπορούν να κυριαρχήσουν και ότι έχουν αυτοπεποίθηση» ανέφεραν οι ερευνητές.
Παρ’ όλα αυτά, ο ρόλος του μπασίστα παραβλέπεται, ίσως γιατί είναι το λιγότερο ενεργητικό μέλος μιας μπάντας επί σκηνής, με αποτέλεσμα πολλές φορές να δίνει την εντύπωση ότι βαριέται.
Αυτό υποστηρίζει σε βίντεο του και ο μπασίστας του πανκ ροκ συγκροτήματος Blink 182, Mark Hoppus που δίνει συμβουλές με χιουμοριστική διάθεση σε άλλους μπασίστες, ώστε να μην νομίζει το κοινό ότι πλήττουν.
«Μην φοβάστε να εξερευνήσετε την σκηνή. Μπορείτε να περπατάτε γύρω γύρω. Μπορείτε να τρέχετε, να χοροπηδάτε.
Μην μιλάτε με τον ντράμερ κατά τη διάρκεια του σόου
Όσο απλό και επαναλαμβανόμενο είναι το κομμάτι που παίζετε, μην ασχολείστε με το κινητό σας.
Το κοινό θέλει να νιώθει ότι έχει να κάνει με έναν ροκ σταρ. Κοιτάξτε τους στα μάτια. Τραγουδήστε μαζί τους. Κλείστε τους το μάτι.
Και να θυμάστε. Όταν όλη η μπάντα χοροπηδάει, πρέπει να χοροπηδάτε και εσείς μαζί» ανέφερε ο μπασίστας.
πηγη valueforlife.gr